Kalbim Temiz, Ama Yollar Çamurlu

“Benim kalbim temiz,” der, gözleri yere bakarken,
Bir elinde mazeret, diğerinde kırılmış bir dal.
Sözler dökülür dudaklarından, pamuk gibi yumuşak,
Ama bıraktığı izler, keskin bir bıçak.

Kötülük müdür bu, yoksa masum bir hata mı?
Bir gülüşle başlar, bir özürle biter yara.
“Onun kalbi temiz,” der bir başkası, savunur,
Oysa yerde bir gözyaşı, bir yürek kırılır durur.

Bilmek ile Gerçekten Bilmek Arasında

 

Cehalet, karanlık bir gölgedir; bilgi ise bu gölgeyi dağıtan ışıktır. Ancak bilmekle gerçekten bilmek arasında derin bir uçurum var. Peki, bu fark nedir ve neden toplumlar, cehaletin karanlığını geçici olarak örten yüzeysel bilgiye sığınırken, kalıcı ve dönüştürücü bilgiden kaçıyor? Bu deneme, bilmek ile gerçekten bilmek arasındaki felsefi ayrımı ve bu ayrımın toplumsal etkilerini sorguluyor.

Yüzeysel Bilginin Aldatıcı Konforu
Bilmek, çoğu zaman yüzeyseldir; hızlıca edinilen, sorgulanmadan kabul edilen bir bilgi kırıntısıdır.

Taşların Ardındaki Özgürlük: Hafifleyerek Yükselmek

Hazır bilgi, üzerindeki emanet elbise gibidir.
Üstünden kayıp düştüğünde saklanacak yer bulamazsın. pic.twitter.com/qDJ22aXH7P

— DeliMiDeli ˢᵉᵈᵃ ᴾᴱᴷᴳÖᶻ (@Mi_DeliMiDeli) August 20, 2017

Hayat, bir dağa tırmanış gibidir bazen. Zirveye ulaşmak için attığımız her adım, taşıdığımız yüklerle daha zor ya da daha kolay hale gelir. Ancak bu yükler yalnızca sırt çantalarımızdaki eşyalar değildir; çoğu zaman zihnimizde, kalbimizde, geçmişimizde biriken görünmez ağırlıklardır. Bu ağırlıklar, bir heykeltıraşın elindeki taş bloğunda gizlenmiş bir form gibi, bizi olduğumuzdan daha az görünür kılar. Oysa gerçek özgürlük, bu taşları bir bir düşürmekte, fazlalıkları bırakıp özümüze yaklaşmakta yatar.

Bir şehir meydanında, tel bir kafesin içine hapsedilmiş taşlarla oluşturulmuş bir insan

Algıların Gölgesinden Gerçeğin Özgürlüğüne

Algıların olguları gölgede bıraktığı bir dönemde, yalnızca gerçeğin peşinde olanlar özgür kalabilirler.. 

Ancak; bir aldatma içinde yaşamayı istememek manipülasyonlara ve yanılsamalara karşı bir duruş sergileyerek bireyi özgür kılar. Algıların şekillendirdiği bir dünyada olgulara tutunmak zor ama değerlidir.

Her insan keşfedilecek yeni bir dünyadır. .

Bir ilişkiyi götürecek donanıma sahip olmadan ilişkiler kuruyoruz. Sonra, beklemediğimiz anda sararmalar başlıyor.. Şaşırıp, soluyoruz..




Her insan keşfedilecek yeni bir dünyadır. Ama biz nedense bu yeni dünyaya gerçekten adım atmaya hiç istekli değiliz.
İlişkilere başlarken istekli gibi görünüyoruz ama kısa sürede ah! o içimiz yok mu? o tamamlamayı

İnsanlık ağır acılarla sınandı!.

Dünyada insanlar acı çekiyor çok büyük acılar.Susan,duymayan,görünene gözlerini kapatanlar yüzünden.

Niyetler belli ! belirsiz !

Bu kaos bitmeli.Yeni bir şeyler yapılmalı!

Yeni bir düzen yeni bir yaşam.

 Yeter ki yeni eskinin hırpalanmış lığını, parçalanmışlığını kan kokusunu kapatacak  yetenekte olsun.

Ölüm vadisinin çocukları Batı yakasında ki yaşdaşları gibi insanca,çocukça yaşama haklarını kullanabilsinler.

Dini ırkı ne olursa olsun insanlık ağır acılarla sınandı. Şidettle devam ediyor.. Bizimkiler/Sizinkiler hala devam ediyoruz biz de (?) !

İçinde olduğumuz sıkıntılı şu günlerde, var olan gerçeklerle yüzleşmek yerine yalanlara sığınmak bizi içinden çıkamayacağımız
durumlara hızla çekiyor..

Bu ülkede mutlu olmak senin elinde!..

Haberleri her dinleyip okuduğunuzda isyan ediyorsanız henüz demokrat olamamışsınız demektir.

Ülkemiz İleri Demokrasi gelişimini yaşıyor. Neden yardımcı olmuyorsunuz? Siz neden bu kadar geri kaldınız?


Bir annenin ölen çocukları için feryadını boğazınız düğümlenerek mi izliyorsunuz? Bu işin sorumlularının hesap vermesini mi istiyorsunuz? Olmadı işte!. Yine demokrasi dışı bir hareket. Oysa hepimiz biliyoruz ki  Bakanımızın da dediği gibi başımıza gelenler afettir ve demokrasilerde afetlere karışılmaz. Öyle, bakanların istifalarını istemek de hiç nazik bir davranış değil..

Düşümüz Aynı / Seda Pekgöz

 Düşümüz Aynı

Her insanın bilinçli ve sorumluluk sahibi olduğu, herkesin umut taşıdığı bir dünya hayal ediyorum… Heyecanlanmamak elde değil…
Duyduğum heyecanı yeterince uzatamıyorum. Felçli birinin topuğuna batırılan iğneyi hissedebileceği an a eş, ayaklarımın altında ki yeri farketmem uzun sürmüyor.
Yaşamın çığlık çığlığa bağıran sesini duyuyorum… Binlerce yıldır bize hayat veren toprak, hava su, hayvanlar bitkiler şimdi bizden yardım bekler duruma geldi.

Şarkımızı tamamlamak için: Düşüm / Gece oldu diye hayat bitmiyor, tersine baş...

Şarkımızı tamamlamak için: Düşüm / Gece oldu diye hayat bitmiyor, tersine baş...: Düşüm Hayatım!.. Küçük fark edişlerin büyüsüne kapılmış, biraz da bu yüzden iç dünyasına kilitlenmiş bir çocukluk... Birbirlerine 'o b...

Eylemlerimizin Amacı Ne?

İnsanların bir özelliği de şu: Biz yapan varlıklarız. Her zaman bir şeyler yapıyoruz. Bir şey yapmadığımız zaman bir şeyler yapma konusunda düşünüyoruz, ki bu da bir şey yapmaktır. Uyurken bile yatakta dönüp duruyor ve rüya görüyoruz.

yaşamımız yapma üzerine kuruludur. Ağaçların aksine, vücutlarımız bir yerden bir yere hareket edebilir. Duygularımız kolayca zıttıyla yer değiştirebilir. Düşüncelerimiz bizi fiziksel olarak gidemeyeceğimiz yerlere taşır; anılarımız bizi zamanda geri götürür, zekamız gelecekteki hareketleri tahmin ederve hayal gücümüz bizi hiç gitmediğimiz yerlere taşır.

Dünyayı değiştirmeye kararlı görünüyoruz. sadece Vücutlarımızla hareket ettiremediğimiz şeyler için araçlar icat ediyoruz.

İnsanın yaşam içindeki eylemlerine şöyle uzaktan bir baksak; çılgınca koşuşturan karıncaları andıdığımızı görürüz.

Şüphesiz, gereksinmelerimizi karşılamak için yapmalıyız. fakat ihtiyaçlarımızı karşıladıktan sonra bile yapmaya devam ediyoruz. Niçin?

Ara ara merak ettiğiniz olu mu? ''Bu eylemlerin amacı ne?''



Seda Pekgöz