Birinin içini görmek, her zaman bir ödül değildir; bazen iki taraf için de ağır bir yüktür.
Yakınına gelen, seni bir gizem perdesiyle selamladığını düşünürken, sen onun niyetinin rengini, cümlelerinin arasındaki o boşlukları ve en çok da sustuğu yerleri görüyorsundur. O, ustaca kurulmuş bir savunma mekanizmasının arkasında güvende olduğunu varsayar. Oysa senin için her şey berraktır: Sahte bir nezaketin altındaki o ince kibir, yardımseverliğin ardına gizlenmiş onaylanma ihtiyacı ya da sevgi sözcüklerine bulaşmış küçük hesaplar...
İşte ilişkilerdeki asıl kırılma noktası tam burasıdır: Senin tutumun.
Sen gördüğün o gerçeğe göre pozisyon alırken, karşındaki kişi senin neden "mesafeli", neden "soğuk" ya da neden "temkinli" olduğunu anlayamaz. Çünkü o, senin neyi gördüğünden habersiz, kendi inşa ettiği sahte gerçekliğe inanmanı bekler.
Masken düşer, saklanacak yer bulamazsın
Onlar kendilerini sakladıklarını sanırken, sen onların en savunmasız, en ham hallerini
