Orada kal!

Hayat bazen bir fırtına gibi eser yüzümüze, değil mi? Her yerden gelen sesler, beklentiler, yanlış anlamalar... İnsan bir süre sonra yoruluyor, enerjisi tükeniyor o boş tartışmalarda, o savunmalarda. İşte tam o noktada, bir şey fark ediyorsun: Her şeye tepki vermek zorunda değilsin. Sessizlik, bazen en güçlü cevap oluyor.

Düşün bir kere; biri seni anlamıyor, ya da bilerek incitiyor. Sen kalkıp saatlerce açıklama yapıyorsun, kendini tüketiyorsun. Ama ya durursan? O enerjiyi kendine saklarsan? İşte o zaman ruhun hafifliyor, sanki zincirlerden kurtulmuş gibi. Anlaşılma çabası, çoğu zaman bir tuzak. Karşındaki zaten