“bize” diye bir yer yok!

“Bize mi?” demek, güzelliği ve çirkinliği, doğrunu ve yanlışı, sadece kendi küçük çıkarımız, rahatımız ya da alışkanlıklarımız üzerinden tarttığımız anlamına geliyor. Sanki evrenin merkezi bizmişiz gibi.

Oysa güzellik ve çirkinlik, doğruluk ve yanlışlık, çoğu zaman bizden bağımsız bir gerçekliğe sahip. Bir çocuğun açlığı, bir hayvanın işkenceye maruz kalması, bir insanın sistematik olarak hor görülmesi… Bunlara “bize mi?” diye bakmak, o acıyı küçültmek değil, onu silmek demek.
“Bizden uzaksa, bizi rahatsız etmiyorsa, o zaman sorun yok” mantığı,